Lopers
|
|
|
 |
|
Ilona
Mijn naam is Ilona, 31 jaar oud en ik kom uit Wijk bij Duurstede. Ik werk in het Diakonessenhuis als oncologieverpleegkundige. Dit jaar wordt mijn 8e deelname als loopster aan de Roparun. Ik kijk er
naar uit in 2026 weer een mooi Roparun jaar te beleven met dit mooie team en mijn steentje bij te dragen. |
 |
|
Emma
Hoi! Mijn naam is Emma Timmermans. Ik ben in het Diakonessenhuis werkzaam als fysiotherapeut. Komend jaar doe ik voor de 4e keer mee met de Roparun. Een aantal jaren deed ik mee met het team van de Politie Midden-Nederland. Omdat dit zo goed is bevallen en ik het ontzettend bijzonder vind om met een groot team van collega’s een prestatie te leveren met een belangrijk doel, ga ik dit jaar weer mee als loper! In mijn vrije tijd doe ik aan triatlon en heb ik dus een grote passie voor alles wat met duursport te maken heeft. Ik hoop met onze bijdrage (nog) meer te kunnen betekenen voor mensen en onze eigen patiënten in een palliatief traject bij kanker. Ik kijk er ontzettend naar uit! |
 |
|
Valerie
Mijn naam is Valerie. Ik werk als oncologieverpleegkundige in het Diakonessenhuis in Utrecht.
Dit jaar mag ik alweer voor de 9e keer meedoen aan de Roparun als loper. Ik kijk elk jaar weer erg uit naar deze sportieve uitdaging voor het goede doel. |
 |
|
Loes
Wat mooi dat ik dit jaar voor de 5e keer mee mag als loper van dit fantastische én gezelligste team.
Naast dat het een prachtig evenement is om bij te zijn als deelnemer, is het doel het allerbelangrijkst. Juist op momenten dat je het even zwaar hebt, is weten voor wie het het doen de grootste motivatie om niet op te geven. |
 |
|
Jelle
Mijn naam is Jelle Room ik ben 26 jaar en werk nu 1,5 jaar voor het Diakonessenhuis als Biomedisch
Technoloog op de afdeling KFT. In 2026 zal ik voor de tweede keer meedoen als loper in de Roparun,
ik kijk erg uit naar deze sportieve uitdaging voor het goede doel. Mijn ouders hebben mij
geïnspireerd om mee te lopen in dit mooie evenement nadat zij een aantal jaar geleden zelf hebben
meegedaan. Ik zet mij graag in voor dit goede doel omdat ik binnen de familie helaas verscheidende
gevallen van deze nare ziekte heb meegemaakt. Hopelijk kan ik dit jaar opnieuw als loper mijn
steentje bijdragen aan deze mooie teamprestatie en trekken we elkaar richting de finish! |
 |
|
Mariska
Dit jaar doe ik mee als loper; mijn 14e Roparun alweer! We vertrekken opnieuw vanuit Frankrijk, wat altijd iets bijzonders heeft. Samen met Fred blijf ik teamcaptain, inmiddels voor het 12e jaar, en dat blijft ontzettend leuk om te doen. Met zo’n enthousiast team vol energie en telkens weer nieuwe gezichten vanuit het Diak, maken we er weer een mooi jaar van.
Het blijft een spannende uitdaging, maar vooral een prachtige manier om iets goeds te doen. Het voelt goed om op deze sportieve manier bij te dragen en zoveel mogelijk geld op te halen voor mensen die het hard nodig hebben om hun leven wat dragelijker te maken.
Ik kijk ernaar uit om er samen met dit geweldige team weer een sportief, gezellig en betekenisvol jaar van te maken! |
 |
|
Chloë
Voor de 5e keer zet in me in voor dit geweldige evenement. Voor mensen die dit misschien graag zouden willen doen, maar niet meer kunnen. Door dit kleine beetje inzet, hoop ik dat straks iedereen hieraan mee kan doen die nu te ziek zijn. |
 |
|
Jennifer
Ik ben Jennifer van Leeuwen-Raaijmakers, inmiddels ben ik ruim 12 jaar werkzaam in het Diakonessenhuis. Sinds 9 jaar met veel plezier op de Intensive Care afdeling als IC-verpleegkundige, een afdeling waar wij ook veel in contact komen met kankerpatiënten. Ik zal voor de 4e keer deelnemen aan de Roparun. Dit jaar voor het eerst als loper. Deze editie weer een speciaal plekje in mijn hart voor mijn lieve vader die ik 8 jaar geleden verloren ben op 52-jarige leeftijd aan uitgezaaide darmkanker. Dat ik mij nu als hardloper zal inzetten maakt dit extra bijzonder. Tijdens deze editie zal ik extra denken aan andere dierbare mensen met kanker in mijn omgeving en alle andere kankerpatiënten. Dit alles om de mooie initiatieven van de Roparun te steunen, om het leven met kanker een klein stukje dragelijker te maken. Daarom mijn vraag; sponsor jij dit mooie doel? Alle beetjes helpen. |
Fietsers
|
|
|
 |
|
Linda
Hallo, ik ben Linda van Dijk. Dit jaar ga ik voor de 9e keer mee. De 5e keer als fietser. Ik wil via deze manier een sportieve bijdrage leveren om geld in te zamelen voor de mensen met kanker, waardoor hun leven wat dragelijker wordt. Daarnaast is het ook een hele leuke ervaring om met anderen dit doel te bereiken. |
 |
|
Bente
Mijn naam is Bente, dit jaar doe ik voor de 2e keer mee als fietser met de Roparun. Ik ben werkzaam in het Diak als IC en SEH verpleegkundige. In ons werk worden we veel geconfronteerd met kanker en het is mooi om op een andere sportieve manier te kunnen bijdragen aan de juiste palliatieve zorg.
Hopelijk maken we er weer een feestje van dit jaar! |
 |
|
Corné
Ik ben Corné en ga dit jaar voor de 14e keer mee met de Roparun, waarvan 12 keer met het Diak team. Bijna ieder jaar word ik er in mijn eigen omgeving weer aan herinnerd waarom ik mij inzet voor dit mooie doel: mensen die te maken krijgen met kanker. Gelukkig gaat het vaak goed, maar juist daarom is het zo belangrijk dat er goede ondersteuning is voor degenen bij wie dat niet vanzelfsprekend is. Dit jaar mag ik weer mee op de fiets, altijd een feestje. Na de heuvels van Noord-Frankrijk vorig jaar weten we dat het geen vlak rondje wordt, dus trainen is geen overbodige luxe. De Muur van Geraardsbergen hebben we alvast afgevinkt als training. Ik ben benieuwd welke uitdagingen de Roparun ons verder nog gaat brengen, maar één ding weet ik zeker: ik heb er weer ontzettend veel zin in. Op naar de finish. |
 |
|
Hein
Ik ben Hein de Natris, 61 jaar, en woon samen met mijn vrouw en onze jongste zoon in De Bilt. Mijn vrouw werkt in het Diak op de Poli Long-oncologie. De 35e editie van de Roparun wordt voor mij de 14e keer dat ik aan dit mooie avontuur mag mee doen. Dit jaar is mijn rol fietser. Wat veel mensen zich niet realiseren is dat Roparun meer is dan die sport-estafette met Pinksteren. Voor ons team is Pinksteren een soort ‘feestelijke afsluiting’. Maar al in oktober beginnen de eerste voorbereidingen: samenstellen team, routeverkenning, campers reserveren. Daarnaast steken alle teamleden door het jaar heen heel veel tijd in waar het natuurlijk allemaal om draait, de sponsoracties om geld in te zamelen: de wijnactie, de statiegeldactie, sponsorlopen bij scholen, lotenverkoop. Ik ben heel blij dat ik met al die enthousiaste mensen weer mag samenwerken aan dat mooie Roparun-doel: ‘Leven toevoegen aan de dagen, als er geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven’. |
|
|
|
Fysiotherapie
|
|
|
 |
|
Madeleine
Terug van weg geweest!
Mijn naam is Madeleine Dielemans, 34 jaar jong. Getrouwd met een leuke man en heb twee prachtige kinderen. Ik ben werkzaam als kinderfysiotherapeut in de eerste lijn.
Door gezinsuitbreiding en masteropleiding ben ik er even tussen uit geweest maar het is altijd blijven kriebelen om weer deel te nemen aan dit fantastische evenement en uiteraard met dit leuke team. Nu gaan we er weer voor!
Ik zal ook dit jaar mee gaan om de harde werkers even goed onder handen te nemen zodat ze lopend en of fietsend de finish zullen behalen. |
 |
|
Tasos
My name is Tasos, I am 27 years old and originally from Greece. This year, I am excited to join Team 19 at the Roparun for the first time as a physiotherapist. Roparun represents more than a race, it is a mission, a purpose that deeply connects with my passion for helping others. I will be there to provide physiotherapy care, support recovery, and keep the team moving safely while we create unforgettable moments together. |
 |
|
Simone
Ik ben Simone, 1,5 jaar werkzaam bij het Diakonessenhuis als fysiotherapeut en mag nu voor de 2e keer mee met het Diakteam. Vorig jaar ben ik zo verrast door de warmte, saamhorigheid en enthousiasme van de Roparun. Vanaf toen wist ik dat Pinksteren elk jaar geblokt in mijn agenda zou staan. Door dit geweldige evenement worden zo veel mensen bij elkaar gebracht en geld opgehaald voor het goede doel, samen inzetten voor palliatieve zorg. |
|
|
Vacature
|
|
|
|
Chauffeurs en Logistiek
|
|
|
 |
|
Eric
Dit jaar ga ik voor de 8e keer mee met dit fantastische team. Dit jaar als chauffeur. Ik vind het fijn om een bijdrage te leveren aan het mooie doel van de Roparun en vind het leuk om dit met een team te doen die zich iedere dag inzet voor het welzijn van de medemensen! Samen kunnen we meer bereiken dan mogelijk lijkt! |
 |
|
Karin
Dit jaar doe ik voor de 2e keer mee aan de Roparun. De eerste deelname heeft veel indruk op me gemaakt: de saamhorigheid, de inzet van iedereen en het gezamenlijke doel om het leven van mensen met kanker draaglijker te maken. Ik heb helaas van dichtbij meegemaakt wat kanker met mensen doet. Daarom doe ik opnieuw mee, als onderdeel van het logistieke team en chauffeur.
Samen zetten we ons weer in voor dit mooie doel! |
 |
|
Fred
Roparun 2026 wordt voor mij alweer de 23ste keer dat ik meedoe aan dit geweldige evenement! Al is er wat discussie of ik de twee jaren dat ik met de organisatie meeging ook mag meetellen… 😉
De afgelopen jaren ben ik samen met Mariska teamcaptain geweest, iets wat we nog steeds met heel veel plezier doen. Dit jaar starten we opnieuw in Frankrijk. Mijn rol binnen het team is dit keer volgbuschauffeur én chauffeur op het basiskamp; lekker veelzijdig dus.
Het blijft ieder jaar weer een enorme uitdaging om met 24 teamleden de Roparun tot een goed einde te brengen. We hebben een gedreven team met veel nieuwe gezichten, en ik heb het gevoel dat iedereen er net zo veel zin in heeft als ik! En dat allemaal voor het goede doel: om mensen met kanker te steunen.
Helaas kom ik zowel in mijn werk als privé vaak in aanraking met deze ziekte, en weet ik een beetje wat voor impact het heeft. Juist daarom voelt het zo goed om ons gezonde, sportieve lijf in te zetten om geld op te halen; om het leven van anderen hopelijk een stukje dragelijker te maken. Dat geeft me echt veel voldoening.
Ik kijk nu al uit naar de samenwerking binnen dit geweldige team en naar de Roparun zelf. Eén ding weet ik zeker: het wordt weer een intensief, maar fantastisch feest! |
 |
|
Marleen
Mijn naam is Marleen, 30 jaar, en sinds kort werk ik op de MDL-afdeling van het Diakonessenhuis. De afdeling ligt naast Oncologie – de plek waar mijn moeder tien jaar geleden de diagnose uitgezaaide borstkanker kreeg. Dankzij onderzoek en goede behandelingen is ze nog steeds stabiel, en daarvoor ben ik enorm dankbaar.
Als sportieveling draag ik graag mijn steentje bij. Daarom steun ik mijn sportieve collega’s als chauffeur, en help ik mee waar nodig. Ik kijk ernaar uit om samen in beweging te komen! |
 |
|
Mischa
Mijn naam is Mischa, ik ben 23 jaar en werkzaam bij de poli MDL van het Diakonessenhuis.
Dit jaar ga ik voor de eerste keer mee met het team! Ik ga mee als ondersteuning en heb er veel zin in. Ik hoop op deze manier mijn steentje bij te kunnen dragen aan dit mooie en belangrijke doel! |
 |
|
Barrie
Mijn naam is Barrie Janssen. Ik ben in het ziekenhuis werkzaam als beveiliger. Ik ga dit jaar mee voor de 3e keer en ook dit keer als logistiek en chauffeur. Tevens zorg ik dit jaar voor de maaltijden die de teamleden nodig hebben om deze mooie tocht te volbrengen. Ik voel me dan ook vereerd om dit jaar weer 1 van de teamleden te zijn van dit prachtige event!
|
 |
|
Jurgen
Mijn naam is Jurgen Kuijvenhoven. Ik ben via mijn vrouw José die werkzaam is in het Diakonessenhuis terecht gekomen in dit team. Voor de tiende keer ga ik met veel plezier en enthousiasme mij weer inzetten dit jaar voor dit goede doel. Ik ga ieder jaar mee als chauffeur en wissel een beetje af tussen de bakwagen, de camper en de volgbus. Dit jaar wordt het een soort mengelmoes van volgbuschauffeur en een camper besturen. We zien wel wat het wordt. Ik heb er in ieder geval weer heel veel zin in en hoop mijn steentje bij te kunnen dragen aan dit goede doel! |
Marcel

|
|
| Dit jaar neem ik voor de 3e keer deel aan de Roparun, met één duidelijk doel: zoveel mogelijk geld ophalen voor mensen met kanker. Een doel dat voor mij niet ver weg staat, maar iets is wat ik helaas ook van dichtbij heb mogen meemaken. Sinds 1995 werk ik in het Diakonessenhuis. Al die jaren zie je hoe groot de impact van ziekte is — niet alleen op patiënten, maar ook op hun naasten. Juist die ervaringen maken dat deze deelname voor mij zoveel meer is dan een sportieve uitdaging.
Ik doe dit samen met een fantastisch team: team 19. Binnen dit team vervul ik een ondersteunende rol. Geen hardloopkilometers voor mij, maar onmisbaar werk achter de schermen als chauffeur, kampmaker, kok en motivator. Ik zorg ervoor dat de lopers veilig op pad kunnen, dat er eten en rust is, en dat er altijd iemand is die zegt: “Je kunt dit”. De Roparun laat zien hoe krachtig samenwerking is. Wanneer het zwaar wordt, houden we elkaar overeind. Die saamhorigheid raakt me elke keer weer, zeker met de wetenschap waarvoor we het doen: het leven van mensen met kanker draaglijker maken, juist wanneer genezing niet meer mogelijk is. Met mijn derde deelname wil ik opnieuw mijn steentje bijdragen — door te ondersteunen, te zorgen en door geld in te zamelen voor dit belangrijke doel. Wil je team 19 en mij steunen? Elke donatie, groot of klein, helpt om verschil te maken.
Samen laten we zien dat niemand er alleen voor staat. |
Financiën
|
|
|
 |
|
Henk
Ik ben Henk Henzen en ben vanaf het begin actief voor het Roparunteam Diakonessenhuis. Vanaf het eerste jaar doe ik de administratie voor het team. Zorg ervoor dat het team informatie krijgt over alle financiële zaken, zoals de inkomsten, bijvoorbeeld: de sponsoren, het lotengeld en andere gelden die met activiteiten binnen komen. Verder natuurlijk doe ik betalingen voor het team, zoals daar is de inschrijving, de kosten voor de run zelf.
Zelf ben ik ook vier keer mee geweest met het team, drie keer van Rotterdam naar Parijs en één keer van Parijs naar Rotterdam. Ik was toen chauffeur van een camper. Misschien dat het in de toekomst nog een keer voor komt dat ik met het team meega, maar voor dit jaar volg ik het team vanachter de computer.
Terug |